gedichtenlogo


Het heimwee van de christen
Naar Huis ! Thuis! Eeuwig Thuis.
Elke dag brengt ons nader
liefdevolle God en Vader
Thuis in het Vaderhuis.
Daar is geen strijd , geen kruis,
niets scheidt ons van elkaar.
Met heel der zaalgen schaar.
zijn we waarlijk thuis.
     
Ver van al 't aards gedruis.
Daar zijn geen tranen meer;
daar, altijd met de Heer,
daar zijn we eeuwig thuis.
Bij 't hemels harpgeruis,
looft men met harp en stem
De grote Naam van Hem.
Die woont in 't Vaderhuis.
(Rouw sr.)

Alles heeft zijn tijd

Ik heb gezien dat
Al wat God doet
Voor eeuwig is
Al eeuwig was
Eeuwig zal zijn

Daaraan kan ik niets,
Maar dan ook niets toe-doen,
Daarvan kan ik niets,
Maar dan ook niets af-doen.

Laat dat dan ook zo zijn…

Zo Zijn luister te eren;
Vol geloof te handelen,
Vol van liefde te wandelen,
In Zijn genade te zijn,
Daaruit mag ik leven….
Wat God in mij doet,
Dat heb ik gezien.

Gerdina Hillbrink
n.a.v. Prediker 3:14-15)

Hij geeft de moeden kracht

Wanneer je niet meer vechten kunt,
Wanneer het leven zwaar lijkt om te dragen,
Wanneer je staat op het dode punt,
Wanneer je vleugels lijken lamgeslagen,
Wanneer je uitgeschakeld wordt,
Wanneer je staan moet langs de kant van het leven,
Wanneer je niets hebt dan tekort,
Zodat je ook niets hebt om weg te geven,
Wanneer je je zo eenzaam voelt
Dat zelfs de liefste je niet kan bereiken,
Wanneer Gods zee je overspoelt
Omdat je bent als eiland zonder dijken,
Wanneer je vuur is uitgeblust,
Dan is er slechts van een kant hulp te wachten:
Wie moe is vindt bij Jezus rust,
En hem die zwak is, geeft Hij nieuwe krachten.

Naar Jesaja 40:29
van Nel Benschop

Bij Psalm 62

Soms keert mijn ziel zich stil tot God,
en verlustig ik mij in Zijn aanbod
van genade en ontferming,
van liefde en bescherming.

Maar, in deze aardse woestenij
is ook vaak sprake van een ander tij.
Die stille vrede is dan ver bij mij vandaan,
want zorg en onrust grijnst mij aan.

Er is zoveel verdriet en pijn.
In mijn eigen, kleine kring, maar ook daar omheen
in die verrotte wereld, waar alleen
het recht van de sterkste, de slimste of de mooiste telt,
en die overloopt van -zinloos- geweld.

Deze schepping zucht en is barensnood,
en ik zucht mee; de angst is soms zo groot.
Ik voel me dan een nietig mens,
en loop geregeld tegen mijn eigen grens.

Hoe blijf ik overeind in dit bestaan?
En hoe kan ik mijn weg met blijdschap verder gaan?
Gods Woord geeft antwoord, luister maar,
want alleen Zijn Woord is echt en waar.

"Waarlijk, mijn ziel, keer u stil tot God,
want van Hem is mijn verwachting;
waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil,
mijn burcht, ik zal niet wankelen.
Op God rust mijn heil en mijn eer,
mijn sterke rots, mijn schuilplaats is in God".

Psalm 62:6-8
In gestuurd door:
Wil Bakels


It's paid.

On my journey I see trees,
Trees so beautiful, so strong.
Behind them there are houses.
And just like I looked upon the trees with happiness,
I looked upon the houses with distaste.
They are unsightly, ugly.
Suddenly I thought of something,
and my face filled with distaste, turned motionless.
The houses, made by humans, are doomed to fail, to be ugly,
But the trees made by God are and will be successful.

I look back upon my life, my happiness, but I cannot.
A backpack sits in the way.
I struggled for hours, days, months to get it off, but I fail.
The backpack is too heavy.
And when I opened it, I saw grief, sorrow, pain and sin.

A man is watching me from some distance, a sad smile on His face,
He wants to come closer but he can't, because I will not let Him.
I walk further and leave the Man behind.
But with every step the backpack becomes heavier,
In the end I can't move.
Helpless I look back to the place the Man once was.
He is still there to my relief.
As I watch Him closely,

I saw that He wasn't so dangerous as I thought He was.
I lifted up my defences and let Him into my life,
Not knowing who He really was.
He didn´t speak but was throwing all the sand away,
Beneath it there were even more sins and feelings I never told anyone.
Months, maybe even years I stood there watching Him,

There was total silence, not even the sound of the wind.
Yet after those months, or years, suddenly there was a breeze,
It moved the sand until it was on its place again where it once was.
The man walks towards me and takes away my backpack,
Wondering how He could get it off, I saw He opened it,
“Oh no”, I thought, “when He sees it, He will never talk with me again.”

But I couldn´t stop Him, so He saw my sorrow and took it,
All my sorrows, pain, grief and sins where gone after He took it.
He looks me right into the eye and smiled, finally He talks.
“Follow me my child,
And if you ever have such a burden, come to Me,
and I will release you from it.”

So I walked on and went to Him, when I had too much than I could carry.
After a while I noticed every time I was with Him,
I feared neither dead nor pain,
There for I wanted to stay with Him and He let me.
“How come you can release me from all my sins and other things?”
I once asked Him.
“Because My child, I paid for you.”

auteur: Ryanne Jansen
23-04-04


Bij Hem vindt je gehoor

David in de spelonk van Addulam
(N.a.v. 1 Samuël 22:1-2 en Psalm 34, 57 en 142)

Geschreven door: Oby Vossema

Je zult maar worden aangeklaagd, of zwaar verbitterd zijn,
Je zult maar diep in nood zijn, of krimpen van de pijn.
Wat moet je dan, waar kun je heen, wie luistert naar je stem?
Maar hoor eens, daar is David; zoek je rust bij hem.

Ook hij zit in problemen, hij huist in een spelonk.
Hij zelf is ook gevlucht, vond in die grot zijn honk.
Ga maar naar hem; hij helpt je wel; wordt zelf ook aangeklaagd.
Want koning Saul die zoekt naar hem; Hij wordt fel belaagd.

Zo trokken alle mensen; die zwaar verbitterd waren,
En vonden hem, in die spelonk, en kwamen tot bedaren.
Het was een zootje ongeregeld, die daar hun rust weer vonden.
Ze vonden daar een luisterend oor, en likten daar hun wonden.

David, de Geliefde, die Koning worden moest; God Zelf koos hem uit.
Hij was gezalfd met olie, wij weten wat dat beduidt.
Gods plan vindt zeker doorgang, we zien dat telkens weer.
Wat Hij Zich voorneemt, gaat steeds door; we zien dat elke keer.

Dus wie van ons verbitterd is of zwaar teleurgesteld,
Je vindt je rust bij Christus, Die voor ons werd neergeveld.
Hij gaf Zijn leven voor elk mens; op zoekt naar ‘n luisterend oor.
Hij is de enige weg tot God; bij Hem vindt je gehoor.

Dus lieve brave mensen, van buiten onberispelijk!
Hoe staat het echt van binnen? Wordt dat al wat duidelijk?
Bij Hem is rust; bij Hem is vrede; Hij leent jou Zijn oor.
Hij is de hemelse weg tot God; bij Hem vindt je gehoor.

En David stond hiervoor model; Hij heeft dat niet geweten.
Ook toen hij nog geen koning was, zich van zijn taak gekweten.
Ga maar naar Hem in die spelonk; Daar is Hij immers voor.
Gods Geliefde wacht op je, bij Hem vindt je gehoor!


         gedichtenpagina!!
         pagina 1
         pagina 2
         pagina 3
         pagina 4
         pagina 5
         pagina 6
         pagina 7
         pagina 8
         pagina 9
        Heeft u gedichten die ik zou kunnen gebruiken om deze site uit te breiden
        dan kunt mij mailen via:
linda.jansen@ziggo.nl
          Bij voorbaat dank!