gedichtenlogo

Alles heeft zijn tijd

Geef Heere dat ik elke dag
Mag zien hetgeen U geeft
De kleine wond'ren om mij heen
Van alles wat er leeft.


Geen musje zelfs valt van het dak
Geen haar valt van het hoofd
Dat is de trouwe zorg die U
Ons in Uw Woord belooft

Dit alles leidt mij heen tot U
Wiens ogen niets ontgaan
Die tijd en plaats voor ons bepaald
In Wie wij veilig staan

Dat alles in dit leven Heer'
Mij nader tot U brengt
Dan is het goed, wat U ook doet
Wat ons Uw hand dan schenkt

Ingezonden door: Herma van Hattum



Al wat ik nodig heb

Al wat ik nodig heb
is een licht
dat in mijn ziel
zal schijnen
om mij te vullen met
aanwezigheid.

Al wat ik nodig heb
is een hand
die elke dag
zal leiden
de weg zal wijzen naar
geborgenheid.

Al wat ik nodig heb
is een Woord
dat diep in mij
zal spreken
om mij te brengen uit
de eindigheid.

Al wat ik nodig heb
is de troost
die elke keer
zal breken
om mij te helen in
Uw veiligheid

Al wat ik nodig heb
is de Zoon...

auteur: Ronald Lammers

Genadige nabijheid

De vakantie is gekomen
En een ieder lijkt zo blij
Vol van plannen en van dromen
Maar die zijn er niet voor mij

Juist de zorgen en de noden
Worden nu zo scherp gevoeld
En ik voel 't verdriet zo schrijnen
Door de groeten; goed bedoeld

'k Zou ook graag zo maar eens even
Vrij zijn van de zorg en smart
En eens even, zonder zorgen,
Blij zijn, met geheel mijn hart.

Heere, 'k weet dat U kan geven
Rust en vrede, zelfs in pijn
En dat ware troost en vrede
Daar is waar U Zelf wilt zijn.

Geef dan alle smart en zorgen
Stil te leggen in Uw hand
Te ervaren, Uw genade
U houdt Zelf ons nog in stand

Uw genadige nabijheid,
Als die in mijn hart er is,
Die gaat boven elk genoegen
Die vervuld alle gemis.
Herma van Hattum

Hemelburgers
Willen we graag bij een overwinnaar behoren? Dan zal ons het volgend gedicht wel bekoren. Want wie Christus nu in zijn harte sluit, Sluit daarmee de weg naar de dood zeker uit. De snelweg tot God is nu helemaal open We mogen zomaar vrij naar Hem toe lopen. Geen enkele hindernis is er nu meer, Wij zijn nu Zijn kinderen, in een hemelse sfeer. De grootste Verlosser, daar horen wij bij, Onverbreek’ lijk verbonden; maakt dat even blij?

En om het feest nog completer te maken, Zijn er nog veel meer genietbare zaken. We zijn hemelburgers; das zeker en vast, Zijn overgeplaatst, op Gods persoonlijke last. Naar het Koninkrijk van de Zoon Zijner liefde Dat was ’t grote plan; da’s wat Hem geriefde. Daar zien we niks van, geloven het maar graag, En zit daar dus nooit meer mee in uw maag, Geloof zonder zien, dat is Gods geheim, Dank U wel lieve Heer, hartstikke fijn.

En nu gaan we door, met ons aardse bestaan, We stierven met Hem, zonder één traan. Met Hem gepromoveerd, naar de allerhoogste klasse Samen één lichaam, laat u maar verrassen. Aan Gods rechterzijde; op de leuning van Zijn troon. Daar is onze plaats, samen met de Zoon. Een betere plek kan niemand bedenken, In Christus wil God ons immers alles schenken. Wat een geluk; dit te mogen ontvangen, Wat zouden nu nog meer moeten verlangen?

Oby Vossema


Ken je Abraham?

Voor Frédéric, mijn Abraham
Auteur: Siglinda Walrave

Ken je Abraham? Een knecht van God
’t Vertrouwde moest hij achterlaten;
God gaf geen coördinaten –
Slechts dit: “Ga waar Ik je zend”
Bestemming onbekend

Zo ging Abraham op reis
Gods woord was genoeg bewijs
Gehoorzaam en in blind vertrouwen
Heeft Abraham God geloofd
(want:) Beloofd is beloofd

Ken je Abraham? Een vreemdeling
In deze wereld slechts te gast
Hield hij aan Gods belofte vast
“Talrijk wordt jouw nageslacht
Als sterren in de nacht”

Ook al duurde ’t wachten lang
God volvoerde toch Zijn plan
Wanhopig soms en dan weer hoopvol
Heeft Abraham God geloofd
Beloofd is beloofd

Ken je Abraham? Een vriend van God
Zijn geloof wordt uitgedaagd
Als God een echt offer vraagt
En dan Zelf de uitkomst biedt
Hij is het die voorziet

Dit houvast had Abraham
Dat God werk´lijk alles kan
Vertrouwend, tegen beter weten
Heeft Abraham God geloofd
Beloofd is beloofd

Paulus’ afscheid.

Het kan allemaal zo heel anders gaan,
In de dagelijkse dingen van ons aardse bestaan.
Wij plannen van alles en wikken en wegen,
en hopen op Gods onmisbare zegen.
Maar God trekt Zijn eigen plan; wijst spoor en baan,
wandel dus maar stilletjes achter Hem aan.

Ook Saulus; de Grote heeft dit ondervonden.
Hij werd uiteindelijk door God uitgezonden.
Eerst zou hij wel even, laat mij maar begaan.
Toen heette hij Saulus, maar God bracht hem tot staan.
En Saulus werd Paulus; de grote werd kind,
God pakte zijn leven, hij werd stekeblind.

Maar pas nu kon hij zien, wat God had bedoeld.
Nooit had hij zoiets eerder voorvoeld.
Hij kende de wet, was een top wetgeleerde,
Die God op zijn eigen maniertje vereerde.
Hij handelde eerst puur uit ongeloof,
Voor Gods genade was hij stokdoof.

Maar nu geeft Paulus aan God heel zijn leven.
Hij die eerst alles deed om God tegen te streven.
Hij predikt met verve, en bereist alle Joden,
Die hun geboorteland waren ontvloden.
Bekeert je toch mensen, ’t aardse rijk is nabij,
maar ze weigerden bot en sloten de rij.

Toen is het heil naar de onzen gezonden:
Nu eerst de Gemeente, straks weer de Verbonden.
Als God alles dan bekend heeft gemaakt,
wordt ‘d arbeid van Paulus volledig gestaakt.
De taak is volbracht; zijn leven loopt af,
hij zit in het blok; het lijkt wel een straf.

Hij schrijft nog één brief; het laatst van de zeven.
En vat alles samen, verklaart daar Gods streven.
Blijf gij echter nuchter, zo weet hij te schrijven
Ik zal wel zo heel lang niet meer hier verblijven.
Mijn taak zit erop; ten einde gebracht,
Maar jullie gaan door in Gods grote kracht.
Auteur: Oby Vossema, 2011









         gedichtenpagina!!
         pagina 1
         pagina 2
         pagina 3
         pagina 4
         pagina 5
         pagina 6
         pagina 7
         pagina 8
         pagina 9
        Heeft u gedichten die ik zou kunnen gebruiken om deze site uit te breiden
        dan kunt mij mailen via:
linda.jansen@ziggo.nl
          Bij voorbaat dank!

Zomaar....

Het besef daalt zomaar neer
Nodig? Oh ja, Heer!
Steeds weer, want het grootse obstakel dat ben ik
Uw genade, Uw liefde, ik kan niet zonder, geen ogenblik.

Want…
Eenvoudigweg
Door genade
bij U schuilen,
me op U verlaten.
Geeft rust in denken
is bijkomen in Uw stilte

Want wat zou ik zonder dit verlangen?
Zoveel dingen leiden af
in tijd, zonder ruimte gevangen,
moeizaam scheiden het koren van het kaf.

Maar…
Eenvoudigweg
Door genade
bij U schuilen,
me op U verlaten.
Geeft rust in denken
is bijkomen in Uw stilte

Blijdschap van binnen uit, echte vrede
Oh, ik zing! Want het was Zijn liefde die mij kneedde
In alle onrust en zwakheid die er vroeger was, door dat
niet te kunnen voelen wat ik wel wist, maar niet bezat.

Slechts…
Eenvoudigweg
Door genade
bij U schuilen,
me op U verlaten.
Geeft rust in denken
is bijkomen in Uw stilte

Oh God, ik heb U o zo nodig in de dagelijkse praktijk,
waar ik soms mijn ik voorop stel, mijn gevoel soms niet zo glorierijk
Daar waar ik mag vertrouwen op Uw hulp, opzien in genade,
dat is dat innerlijke plekje in mijn hart, mijn balans, zonder façade.

Auteur: Linda Jansen