Geen gedicht..... n.a.v. Psalm 1


Een blad aan de boom dwarrelt langzaam naar beneden,
op vrijmoedige windvlagen,
de herfst heeft vele nieuwe kleuren gekregen.
Deze boom, hoewel bijna kaal en treurig,
straalt kracht uit, bruist van leven en trots,
hoog en robuust staat hij aan de waterkant.
Alsof hij begrijpt dat dit alsmaar moet gebeuren,
van ontslapen en troosteloos naar levenslustig en dynamisch.

Een laatste blad dwarrelt langzaam naar omlaag,
op het onbevangen spelen van de wind,
de winter heeft een witte deken gegeven.
Deze boom, hoewel zijn lange wortels onzichtbaar bedekt,
exposeert zijn ruggegraat, viert zijn solide vastigheid,
diep en breedgebouwd geplant op de oever.
Alsof hij verstaat dat dit voortdurende geschiedenis vastlegt,
van groeiend zaadje, speelse scheut tot ruwe bolster…..

Een eerste loot klimt geleidelijk naar boven,
tijdens het frisse spelen van de wind,
de lente baart een explosie aan kleurnuances.
Deze boom, hoewel oud en waardig,
vermeerdert zijn takken, ambachtelijk vormt een rijke beschutting.
Statig en gerespecteerd verspreidt hij zijn genoeglijke geur.
Alsof hij weet dat dit doorlopende proces verhaalt,
van het geloven in leven uit de dood.

Een volheid aan bladeren, een kroon hoog bijna tot in de hemel,
ritselt ongedwongen in de wind
de zomer heeft een stralende herleving gebracht
Deze boom, hoewel bezadigd en evenwichtig,
geeft bovenmate verheugd, genereus zijn rijke vrucht.
Verblijd en hoopvol als zuurstof voor zijn levenskracht,
gelooft hij dat zijn kostbare gelijkenis vertelt,
van die Ene Boom geplant aan waterstromen welks loof niet verwelkt.



Geschreven : 22 -11-2016 door: Linda Jansen

Lees meer verhaaltjes...