plaatje_keuzes
Ze zijn er te over. We lopen een supermarkt binnen en van alle boodschappen die we nodig hebben is het meeste in een veelvoud van variëteiten te koop. Zelfs de kat, de hond, hamster en eventuele andersoortige dieren die er nog binnen de territoriale grenzen van een huishouden te vinden zouden zijn (en bij ons zijn dat kippen) hebben een rijke keus. En vinden we niet wat we nodig hebben, dan gaan we een deur verder naar de volgende winkel, die hopelijk wel ons gemis aan het product in de vorige zaak in huis heeft.
Gelukkig heb ik in ieder geval nooit een gebrek aan eieren, want laten we wel wezen, daar raak je toch van de leg van, als je de grote verscheidenheid in de winkel bekijkt. Gras-eieren, vrijeuitloop-eieren, scharreleieren, Eko-eieren en viergranen eieren. Of een combinatie daarvan in de vorm van een vrijeuitloop-scharrelei of het maïs-scharrelei.
Ik maak me serieus zorgen over mijn kippen. Doen wij het wel goed? Vergeten we niet iets, zijn onze eieren wel gezond? Heel belangrijk voor mij want ik ben nu eenmaal een fervent eieren eter.

Naast alle keuzes die een dag soms voor jezelf tot een vermoeiende bezigheid maakt moet er soms ook nog rekening gehouden worden met de keuzes die anderen maken die dan weer betrekking hebben op de keuzes die jij al gemaakt had. Die als het ware geïmplementeerd moeten worden in je eigen schema. Man blijft thuiswerken in plaats van naar zijn werk te gaan. Het stofzuigen en lekker onderwijl naar muziek luisteren en meegalmen tijdens de schoonmaak met: “Ik wil terug naar de kust” gaat niet door. Agenda’s moeten worden bijgesteld, sommige afspraken uitgesteld omdat het werk belt met de vraag of je een paar extra uren wilt maken.
Dan hebben we nog de kleine midlife-problematiekjes die welbewuste keuzes vragen: “Moet ik wel of niet die grijze haren nog maar eens verbergen onder een laagje die er voor zorgt dat mijn leeftijd niet al te overduidelijk zichtbaar wordt?”…zucht.
Bepaalde keuzes maken dat de volgende keus al weer ligt te wachten… Welke baan neem ik, ga ik daarvoor verhuizen of neem ik de trein. Als we gaan verhuizen, wordt het dan kopen of huren. Om maar te zwijgen over de keuzes die je als ouder moet maken als er kinderen in beeld komen. Neem nu de keuze van: “Geef ik die leraar, die mijn kind voor lui en druk uitmaakt om hem of haar vervolgens naar de laagste onderwijsweg te sturen, wel of geen schop onder zijn kont.” Mijn kind is uiterst intelligent en moet makkelijk naar de VWO kunnen.
Dan zijn er nog eenmalige keuzes. Met heel je hart wil je bij die keuze blijven, wat er ook gebeurt. Ook het kiezen voor Christus Jezus als persoonlijk verlosser is eenmalig. Hoewel dat in mijn geval nog vele jaren geduurd heeft voor ik werkelijk begon te begrijpen wat die liefde inhield. Er was bij mij een constante twijfel aanwezig. Een twijfel die de authenticiteit van hét geloof maar ook die van mijn eigen persoonlijk geloof steeds op de schopstoel zette. Ik miste de zekerheid dat Christus van mij als persoon hield. Hij hield van iedereen. Dat was een absoluut feit en het geloof was een zekerheid.
Maar waar alle kinderen bij Hem mochten komen, stond ik als het ware buiten het hek vanaf een afstand te kijken en te genieten van hoe het zou moeten zijn zonder me echt in die richting te kunnen verplaatsen. Dat was een heen en weer geslinger tussen verlangen en geborgenheid, een strijd tussen vele foute keuzes en weer op krabbelen, maar tenslotte mocht ontdekken dat het geheim van het verplaatsen niet lag in mijn keuze voor Hem maar dat het verborgen zat in Zijn keuze voor mij. Ineens waren alle hekken weg.

Zomaar een kleine greep uit een heel scala aan dingen die men in een leven kan meemaken en het inherente gevolg van keuzes maken. Allemaal afhankelijk van voorkeuren, mogelijkheden en alternatieven. Een ding is in alle overwegingen een belangrijke factor: jijzelf. Hoe denk jij over bepaalde zaken en welke beslissingen neem je hierin. Of ben je bereid om je eigen denken onder de loep te nemen en te herzien wanneer blijkt dat je op een verkeerde weg zit.
Ik durf te stellen dat ik zeer veel dingen niet had kunnen leren en herzien zonder de fouten te maken die ik gemaakt heb. Het was essentieel om na te denken over het waarom van veel dingen en de consequenties die daaruit voorvloeiden. Bepaalde dingen kon ik opnieuw bekijken. Het heeft me geholpen om het plafond te verwijderen die er was ontstaan in het fundament en het zicht op mijn Vader in de Hemel had geblokkeerd.

plaatje_keuzesWat ben ik blij dat ik in mijn leven mensen op mijn weg heb gehad die mij niet alleen tot steun waren toen ik viel, maar waar ik terecht kon als ik niet meer wist welke keuzes ik moest maken. Ze hebben me niet veroordeeld maar waren de groene pijl op het matrixbord boven de spitsstrook van mijn snelweg.plaatje_keuzes
Ik kon regelmatig uitwijken naar de extra baan toen files en oponthoud ontstonden, en soms mocht ik zelfs even varen op de TomTom van die ander waar ik even het spoor volkomen bijster was. Daar wees die pijl niet alleen naar beneden maar ook naar boven.
Wat is het toch fijn dat je soms mag varen op het geloof van een ander die voor jou bid.

Maar wat als de keuzes die jij gemaakt hebt op de goedkeurings-en opvattings weegschaal van de ander komt te liggen. Een zuiver en door hen persoonlijk geijkte schaal die de balans alleen maar vindt in hun eigen denken. Geen andere mening is mogelijk.
Onder een oppervlakkige laag van oprechtheid en respect voor jou mening wordt er vriendelijk, doch dringend verzocht met uitgebreide argumentatie, om de keuze te herzien. Dan moet je zelfs rekening houden met mensen die te kennen geven dat bepaalde keuzes die jij maakt niet goed zijn. Mensen die jou wereld met hún keuzes en zienswijze aan het wankelen brengen.
Ik denk dat ik dat nog het beste kan vergelijken met de fishing-emails die je wel eens van een “bank” krijgt. Zo’n email waarin logo en alles er prachtig uit lijkt te zien alsof je echt door de bank wordt aangeschreven met een bepaald verzoek. Netjes wordt er vermeld dat er bij de bank wat storingen zijn of dat er gereorganiseerd wordt in het databestand waardoor het nodig is om middels een bijgevoegde link binnen de email ingelogd moet worden, met naam en wachtwoord, om je opnieuw te identificeren.
Een aantal jaar geleden was redelijk snel duidelijk dat het ging om een gevaarlijke mail, een mail waarbij je direct de deleteknop indrukt. Door de vele spelfouten, waardoor je de indruk kreeg dat er of iemand met ernstige dyslexie of een allochtone flexwerker via het asielcentrum, bij de bank werkte. Tegenwoordig blijkt dat deze mensen hebben bijgeleerd en ziet het er allemaal redelijk professioneel uit. Het risico is zo groot dat je zo alle informatie doorgeeft waardoor je bankrekening vrijwel meteen aardig gereduceerd wordt tot een negatief saldo waneer je niet je computer stevig beveiligd hebt en gewoon weet dat een bank nooit deze informatie zou vragen via een mailtje.
Dit lijkt misschien een raar voorbeeld maar zijn mensen die hun mening met allerlei waardeoordelen aan je opdringen niet het zelfde bezig? Ze zijn aan het vissen in het door jou aangelegde meer van keuzes, gevoelens, beleving, waarden en normen. plaatje_keuzes
Ze kunnen het leven van mensen aardig beïnvloeden. Zeker wanneer iemand niet stevig in zijn of haar schoenen staat. Of omdat de keuze nog gemaakt moet worden en nog niet alles is helder, of omdat niet meer helder is waarom je een bepaalde keuze gemaakt hebt.
Het risico is dan sterk aanwezig dat bepaalde keuzes op de voorkeursgrondslag van de ander gemaakt worden of op z’n minst je ernstig aan het twijfelen brengen. Het is niet goed als mensen je op die basis advies geven maar helaas komt het wel voor.

Het is daarom essentieel te weten dat God ons kent niet alleen als algemeen individu tussen de mensen maar Hij kent je als individu met alle goede en foute dingen en gebreken, voorkeuren, vreemde tics en uitspattingen. Daarin mag je vrij zijn. Volledig! Hij kent je volledig! Voor die persoon is Hij gestorven. Dat deed Hij omdat Hij van ons als individu hield.
Stel je eens even voor…Dat is nog eens een keuze!
Het was Zijn keuze, niet de onze. Maar voor de grondlegging der wereld al genomen. De keuze van iemand die wel alles overziet en het einddoel vast in handen heeft. Maar ook hierin laat Hij ons de keuze om dat te geloven. Om er in te gaan staan…of niet.
En die keuze maakt dat we nu vast mogen staan in de vrijheid waarmee Christus ons heeft vrijgemaakt, laat u dan niet weer met een juk van slavernij belasten (Gal. 5:1)
Heerlijk toch!
Advies en raad krijgen van anderen in de keuzes die je wilt maken…? Prima…maar wel via die spitsstrook. In de volle overtuiging dat God van je houdt zoals je bent. Filippenzen 3: 16 (NBG) eindigt met: in dat spoor dan ook verder!

Lees meer verhaaltjes...