Mijn kolderiek orkest.


Er is teveel gegalm in mijn hoofd.
Tomeloze klanken waarop mijn kleine hartje meedeint,
die melodieŽn ondermijnt.
Die muziek ontstemd en van timbre beroofd.

Ik zoek in mijn hart naar rust.
Een intermezzo, in de dissonant van onstuimige tonen,
die lieflijke sereniteit belonen.
Die harmonie verfijnd en gemoederen sust.

Vind mij een dirigent in mijn kolderiek orkest.
Een meester die adagio doch passionato dirigeert,
een maat waarin con amore regeert.
Die intiem elke snaar raakt en mijn innerlijk huisvest.

Dan wordt mij een opmaat gewaar naar nieuwe klanken.
In Zijn Woord, A capella niettemin hartstochtelijk harmonieus,
beleef ik reden in waaromís en vrijheid genereus.
Als onderdeel van dit orkest mag ik Hem van harte danken.


Gedicht door: Linda Jansen

Lees meer verhaaltjes...