MEI


Als een arend die zijn broedsel opwekt, over zijn jongen zweeft, zijn wieken uitspreidt, er een opneemt en draagt op zijn vlerken zo heeft hem de Here alleen geleid...

januari februari maart april mei juni juli augustus september oktober november december

TER OVERDENKING....__________door O. Vossema_____________

Adieu en Goodbye

Jawel, u ziet het goed. Met deze woorden groeten mensen elkaar, eentje in het Frans en een in het Engels. Het zijn afscheid groeten. Je zegt het tegen iemand die daarna weg gaat. Ik weet wel zoveel van de Franse taal, dat woordje ‘Dieu’ God betekent. De groet is dus een prachtige wens en betekent: ‘bij God’. Je wenst de andere toe bij God te blijven!

Andere talen hebben dat overgenomen.
donderdag 19 mei (!! = 3e donderdag v/d maand)
Spaans -- Adios.
Italiaans Addio.
Portugees Adeus.
Grieks Addio-sis
Zweeds Adjö.
Ook het Engelse ‘goodbye’ is een afkorting van dezelfde strekking. Het betekent oorspronkelijk: God Be with You - God zij met je. Ook een mooie wens toch? Heel anders klinkt ons ‘tot ziens’ dan. Behalve dan bij het definitieve afscheid dat de dood lijkt.
Dan kunnen gelovigen elkaar van harte een waarachtig ‘tot ziens’ toewensen. Want als er één ding zeker is, dan is het wel onze hemelse toekomst: “Want het leven is mij Christus en het sterven gewin” (Fil. 1:21). Simpel gezegd: Je gaat erop vooruit als je sterft.
Veel dingen zijn onzeker tijdens ons aardse bestaan en meer en meer zaken waarvan we dachten dat ze enige zekerheid boden, blijken dat niet te zijn. Maar God laat schrijven in Zijn Woord: “Het geloof nu is de zekerheid van de dingen die men hoopt, en het bewijs van de dingen die men niet zien” (Hebr. 11:1). Ook Abraham geloofde rotsvast in Gods beloften: “Hij was er ten volle van overtuigd dat God ook machtig was te doen wat beloofd was”(Rom. 4:21). En het ging hier niet om een kleinigheid. Het betrof zijn bloedeigen zoon, die hij liefhad en moest opofferen.
Maar Abraham heeft overwogen volgens “…dat God bij machte was hem (d.i. Izak) zelfs uit de doden op te wekken, en daaruit heeft hij hem ook bij wijze van spreken teruggekregen” ( Hebr. 11:18). Dat waren dus de gedachten die Abraham van te voren had. Zoveel vertrouwen had hij in God. En dat geloof werd aan hem toegerekend tot gerechtigheid volgens Romeinen 4:3.
Zo ver als Abraham ging, kan misschien niet ieder mens gaan in zijn of haar geloof en dat hoeft ook niet. Want Abraham wist niet wat wij nu wel weten: uitverkoren van vóór de grondlegging der wereld. Abraham kon ook niet terugzien op het werk en geloof van Jezus Christus, zoals wij.
Abraham was zelfs niet verzegeld met de Heilige Geest van de belofte als onderpand i.v.m. een nog te ontvangen erfenis.
Abraham kon ook niet terugvallen op het geloof van Jezus Christus zoals wij, maar hij heeft wel dingen gezien die wij niet gezien hebben, zoals het nieuwe Jeruzalem.
En Abraham is ook niet met Christus opgewekt tot een nieuwe mens, zoals we lezen dat onze status is geworden (Efe. 2:14).
Wat dan toch prachtig dat wij hemelburgers geworden zijn op basis van het geloof van Jezus Christus. Hij geloofde zo rotsvast in de kracht van Zijn hemelse Vader dat Hij de levensgeest weggaf om voor ons te sterven volgens (Joh. 10:18). Hij had ook macht om het leven opnieuw te nemen. Zo weten wij, samen met Abraham zeker, dat er na een schijnbaar definitief afscheid hier op aarde, toch een weerzien is onder betere omstandigheden.
Wij hebben een hemelse toekomst en zullen straks in alle pracht en praal in de bovenste hemel mogen genieten van onze hemelse Vader. Abraham zal samen met al zijn afstammelingen op aarde genieten van een land dat weer vloeit van melk en honing.
Wat een prachtige toekomst.
Adieu!